Het Pure Helen

 

 

 20 november 2017

 

 

 

Het Pure Helen is een vorm van Helen die volledig anders is, buiten de gebaande paden om. Er zijn zovele vormen van helen uitgevonden de afgelopen jaren. Er verschijnen nog steeds nieuwe vormen die mensen zullen verrijken. 

 

Het Pure Helen is en bestaat uit 3 woorden. ‘Het’ is vrij algemeen en behoeft geen uitleg meer. Pure en Helen zijn 2 woorden die toch wel uitleg nodig hebben om het begrip te laten landen. 

 

Want wat betekent helen nu voor jou? Is dat een bepaalde vorm of gebaar, een serie van bewegingen in een afgepaste volgorde? En wat is helen nu echt vanuit ons perspectief? 

 

Helen is een doorgaand proces. Helen is niet het helen van iets wat uit balans is of niet functioneert naar behoren. Maar helen is een proces, omdat de kijk en definitie van helen zijn steeds verandert. Wat je vroeger heel vond, hoeft nu allang niet meer als heel ervaren te worden, omdat je altijd bezig bent in een groeiproces. Steeds zal de definitie bijgesteld worden door inzichten, ervaringen die er waren en die heelheid in een ander perspectief heeft gezet. 

 

Dus Helen is een proces dat doorgaat, steeds bijgesteld wordt en geen vast omlijnde vorm heeft, want elke verandering geeft inzichten die per persoon anders geïnterpreteerd kunnen worden. Er bestaat geen grens om aan te kunnen geven wanneer iemand heel is. Het volgende moment kan er een verschuiving geweest zijn die hem heeft doen ervaren dat de heelheid nog heler kan worden ervaren. En zo gaat het helen door en door. 

 

En wat is nu Heel? Is er iets wat kan vertellen wat echt heel is? Zijn het niet meer dan wenselijkheden, veronderstellingen die bepalend zijn in het oordeel wat heel is? En dat hoeft niet eens buiten de persoon te liggen, want meestal zal het oordeel al gegeven zijn in de gedachten, wat goed is en wat nog niet heel is!! Zo blijft een mens altijd bezig met zijn eigen heelheid op verschillende lagen en vanuit verschillende gezichtspunten. 

 

De vraag wanneer een mens heel is, is met deze woorden al beantwoord. Toch willen we jullie meenemen naar een rijke volle verdere stap.

De volgende stap ligt in het woord Pure. Pure helen is iets wat nog te weinig aandacht heeft gekregen. Nu gaat het niet om de pure kracht, energie, straling of wat dan ook, hoe jij het zou willen noemen. Daar heeft het in essentie geheel niets mee te maken. 

 

Puur is een vrij abstract woord. Wat is puur voor jou? Kan je er een definitie voor kunnen geven? Is puur iets; als een baby, zo onschuldig, onbespoten, nog niet gevormd en vrij van stelligheden? Wat is nu echt puur op de aarde? Zijn het de bomen, de natuur, de dieren of jullie, de mens. Bij alle vragen zal je zeker je gedachten hebben, dat mag ook, want het wordt jou gevraagd en niet de mening van de grootste groep, de mens op zich. 

 

Hoe puur kan iets puur zijn op de aarde? Moeilijk om daar vandaag de dag antwoord op te geven, vrijwel alles is bespoten, gevormd, gemanipuleerd, opgevoed, geplooid, verdrongen, geplet…. 

 

Toch willen wij je meenemen naar het woord Pure en wat er achter zit. Ieder mens is verbonden met een heel bijzonder stukje Puurheid. 

Het hele bijzonder stukje Puurheid is de ziel. 

 

De ziel is het puurste wat bestaat op de aarde en in het universum. De ziel is zo puur dat eigenlijk de mens het steeds met woorden wil omschrijven, daarmee afbakent en bepaald wat de ziel nu eigenlijk is. Laten wij proberen vanuit onze energie je mee te nemen naar de ziel. 

 

Nu wordt de schrijfster van dit stuk wat zenuwachtiger, want nu komt er de drang om het geheel perfect op te schrijven bij zo’n onderwerp, de ziel. Maar wij maken ons daar niet zo druk over, omdat wij geheel vertrouwen op de zuiverheid en stelligheid van de te schrijven woorden en de schrijfster in kwestie. 

 

De ziel is een continue stroom van ervaringen om zo te kunnen groeien naar de volgende stappen in het leren, het vergaren van inzichten. Ooit is de ziel begonnen om te gaan ervaren in het universum, op aarde, andere plekken waar het nodig was om ervaringen te vergaren. De ziel is een continu proces van ervaren, van vergaren, van inzichten in steeds veranderend proces.

 

 

De meeste mensen zijn enigszins verbonden met hun ziel. We zeggen enigszins, omdat de verbinding vrij slecht in het bewustzijn wordt toegelaten door een grote groep mensen. Het is geen ver van je bed show, je ziel is een wezenlijk onderdeel van je leven, omdat elk leven een proces is van ervaren, en vergaren van inzichten. 

 

De ziel is verbonden met iets wat op dit moment hem verder helpt. Soms hier op aarde, soms ergens anders, daar hoeft niet ingewikkeld overgedaan te worden. 

 

Vele woorden die hier al overgegeven zijn, liggen in lijn en ook lijn met de interpretatie van de verteller of schrijver. Net als de verschillende vormen van helen. Maar laten we terug gaan naar het woord Pure. 

 

De ziel is het puurste wat er is en waarom dan ‘we zullen het proberen uit te leggen’? De ziel is een proces van ervaren en vergaren van inzichten. Een steeds doorgaand proces. Een ziel heeft geen stem die het beoordeelt op goed of fout, genoeg of te weinig, scheef of recht, heel of niet heel. Deze afwegingen horen bij de mens. Steeds het oordeel van de en over de ervaring die er was. 

 

De ziel heeft dat vermogen gelukkig niet, want het dient hem totaal niet, dus past het ook niet bij de ziel. Alleen ervaren en vergaren van inzichten zonder oordeel, gradatie, past volledig bij de ziel. 

 

Als je nu je borstgebied open zet voor de verbinding met de ziel, dan voel je een rust, een stilte en ook een soort vanzelfsprekendheid ontstaan in je borst die zich makkelijk uitspreid naar de rest van het lichaam. Probeer het maar eens. Neem gewoon even de tijd om goed verbinding te maken met je ziel. De woorden hier boven zijn gegeven om aan te geven wat je zou kunnen voelen. Zijn niet een vaste richtlijn, het is een vorm om door te geven dat er wat verandert als je echt in je lichaam contact maakt met je ziel. En wat er echt verandert kan jezelf het beste voelen en zeer waarschijnlijk ook verwoorden. 

 

Denk ook dan aan dat je het doet zonder oordeel. En als dat moeilijk is, vraag dan aan je ziel wat en hoe de ziel het zou omschrijven als je de ziel binnenlaat in je borstgebied. Het gebied van je hart en de zetel van je ziel.

 

De verandering die je voelt zal zeer waarschijnlijk bekend voelen, maar ook veel weg hebben van een zekere rust en ruimte die ontstaat. Deze rust en ruimte is er gewoon, zo ook de overzichtelijkheid in het denken, want dat komt tot rust. En ook in het voelen, want het laat je landen en het hollen komt tot stilstand. 

 

Dit is het puurste wat je maar kan beleven, ontmoeten in dit leven. Zo puur, zo eigen, zo een geheel, dit is puurheid in zijn mooiste vorm. 

 

En het mooiste is dat het een blijvende situatie is, alleen door losgaan in verbinding kan het veranderen, maar is niet altijd voelbaar voor de mens. 

 

De ziel heeft een continu proces van ervaren en vergaren van inzichten, oordeelloos en passend bij de ziel. Elke ervaringen zal voedend zijn, vormend en helend werken, op de ervaringen en inzichten die al zijn geweest.

 

De definitie van Helen was een continu proces van heler worden door te ontdekken dat wat gisteren als heel aanvoelde door de ervaringen van vandaag nog heler kan aanvoelen en gevormd kan worden. 

 

Leg je de ziel en het Helen naast elkaar, valt direct de overeenkomst op. Het Pure Helen is niets anders meer, dan deze verbinding te maken. De ziel uit te nodigen in je leven. Bewust te zijn van de heelheid van je ziel, de vorming naar een steeds vollere heelheid door het steeds doorgaande proces van ervaren en vergaren van inzichten die je heler en completer laten zijn als mens en ziel samen in één leven en in één lichaam. 

 

 

Het Pure Helen.

 

 

 


En er is leven

6 februari 2017

 

Tijdens een Kinesiologisch consult kunnen zomaar wonderlijke momenten ontstaan. Een rode draad waar je al tijden een haat-liefde verhouding mee hebt, kan zomaar verdwijnen als sneeuw voor de zon. Dat je met een open mond en met een leegte in je systeem achterblijft.

Want waar je zoveel moeite voor gedaan hebt, zoveel aandacht aan gegeven hebt om het te transformeren naar iets leefbaars, is plop opgelost. En alleen maar dat er iets wordt aangereikt waar je al die tijd gewoon overheen gekeken hebt.

Zoiets heel wonderlijks is het 'Troost het innerlijke kind' , het woord geven aan het kleine kind. Het is je levensverhaal vertellen vanaf je herinnerbare vroege jeugd. Het vertellen van alle belangrijke gebeurtenissen die je leven vorm hebben gegeven. En na elke gebeurtenis of zin mag je zeggen 'En ik Leef'.

 

Het is een reis die je begint, je hebt geen idee wat de kracht is van dat kleine zinnetje 'En ik leef'. Het is ook raar om steeds die zin te herhalen, maar na een aantal keer 'En ik leef' uit te spreken voel je langzaam dat iets verandert in je denken, in je hoofd. Langzaam dringt naar binnen dat na elke stap die je vertelt, elke gebeurtenis die je heeft gevormd in pijn of verdriet, je nog steeds leeft.

Onbeschrijfelijk wat er gebeurt, maar dat ene zinnetje heeft zo'n ongelofelijke kracht in zich. 

'En ik Leef'

De herhaling op herhaling van 'En ik leef' doet je beseffen dat je echt leeft. Nog steeds zelfs na al die......

Het voelt als wakker worden, als een mist die opeens verdwenen is. Je Leeft! Zo echt als je aanwezig bent.

Je Leeft!

Nog steeds na al je beproevingen: Je Leeft!

Langzaam komt dan het besef dat jij de je bent en kan het gaan voelen, echt voelen.

Ik Leef!

Wat een transformatie, een feest om te ontdekken dat je spontaan vol mooie emotie kan roepen:

Ik Leef!

Halleluja!

 

 

'En ik Leef' een heel bescheiden stukje uit de balans Leefblind binnen de kinesiologie, die opgebouwd is om de rode draden in je leven te transformeren naar iets anders. Iets positiefs, waardoor je leven, jouw energie gaat stromen naar waar jij naar toe wilt en niet meer vast blijft hangen aan het verleden.


Als ik ga                                                                        15 september 2016

 

Als ik ga, wil ik gaan op mijn tijd.

 

Als ik ga, wil ik gaan in mijn tempo.

 

Als ik ga, wil ik gaan in volste vertrouwen dat ik de tijd heb om te gaan.

Me te laten omringen door mijn dierbaren. Me te laten verzorgen in alle rust, dat mij de tijd wordt gegund om los te  komen van mijn lichaam. Het lichaam kan bedanken voor het leven dat hij me gegeven heeft.

 

Als ik ga, op mijn tijd en in mijn tempo, kies ik voor een volwaardig afscheid, waarin alle warmte en verbondenheid van mijn leven samen komen op het moment van loslaten van mijn lichaam. Zacht, rustig, gedragen en in vrede.

 

Als ik ga, hoop ik dat dit mij gegund word, ook al leef ik nu in een land waarin straks bij wet geregeld is dat mijn lichaam per direct beschikbaar wordt gesteld aan de medemens als ik nog afscheid aan het nemen ben van mijn rijke leven en mijn lichaam.

 

Als ik ga, zal het mijn tijd zijn.

 

Als ik ga, is mijn lichaam aan het einde gekomen van het leven hier op aarde. De ervaringen zullen zijn ervaren, de inzichten vergaard en heeft het leven mij alles gebracht wat nodig was. Als het mijn tijd is, zal ik gaan.

Dan heb ik gestreden, gevochten, gehouden van, genoten, gedeeld, ontvangen, gegeven, gezongen, gelachen en gehuild, voor wat mijn leven waard mocht zijn.  Zoals mij m’n leven is gegund, gun mij ook de tijd om op mijn tijd en in mijn tempo te gaan in alle rust en vrede.

 

 

                                                                                                                     ‘Mijn ziel’

 


De weg van de mens en zijn ziel.                            29 maart 2016

 

Je kan veel dingen zeggen over de mens zijn ziel, zijn route, zijn stappen en wat dan ook.

 

 

Het belangrijkste is wel dat je de woorden kan verstaan in je eigen taal. De route van een mens als ziel is vaak beschreven vanuit het menselijk perspectief. Mooi, goed, maar niet alle woorden zullen raken, omdat er een laagje over heen ligt die te menselijk is, aan inzicht en oordeel.

Neem nu je eigen weg.  Er is toch niemand beter die weet wat jouw weg kan zijn. Omdat jij voelt, hoort, ziet en ontvangt vanuit jouw inzichten van eerder en nu, waar dan ook.

Of een ziel links of rechts afgaat, zijn richtingen die gegeven worden door de mens, want in principe gaat elke ziel en elk mens gewoon rechtdoor.

 

Het is niet een kwestie van afslaan, maar een beoordeling van wat een ander vindt wat afslaan is.

 

Neem jezelf nu eens en kijk, luister goed naar jezelf. Neem een moment in gedachten dat je af kan slaan. Je weegt, denkt, voelt, twijfelt en je neemt een beslissing. Je gaat naar de richting die je gekozen hebt. Was dat dan links of rechts afslaan of was het gewoon een goede overweging waar na je besloten hebt om een bepaalde kant op te gaan, iets te ondernemen omdat je zo besloten hebt.

 

Tuurlijk kan je dat zien als afslaan, maar het is geen weg met zijwegen, het zijn overdenkingen over wat jou volgende stap mag zijn. Dus een mens en een ziel hebben een richting samen. De keuze wordt gemaakt op het moment dat de keuze aan de orde is.

 

Je neemt na overweging van je keuze en stapt je volgende stap in. Of de ziel dat nu stapt of de mens, het is altijd een samenwerking, ook al weet en voel je het niet bewust.

 

Binnen in ieder mens is de ziel aanwezig. Vaak is de mens degene die de ziel niet ziet, voelt of er in geloofd. Dat mag en het is ook geen vereiste dat het bewust voelen en weten, het leven meer leven maakt. Want elk mens is verbonden met de ziel.

 

Het enige wat van belang is, is dat elk mens weet dat hij zelf de stappen kan zetten, overwogen en bepaald, en dat het stappen zijn in de richting waarin de mens zijn weg vervolg.

 

Waar de ziel huist, verbonden is en nog meer, is alleen belangrijk voor wie het heel graag wil weten. Maar weet dan wel dat het echt weten meer verbonden is met jezelf dan met de inzichten van anderen.

We kunnen veel vertellen over het universum, de verbinding met de bron, maar de meeste bewustheid zal in de mens zelf liggen, in zijn wil om te weten. Maar vooral om te voelen wat voor hem of haar het beste past in zijn waarheid, leven en op zijn of haar pad.

 

Dit beantwoord altijd datgene wat een mens en zijn ziel nodig heeft voor zijn of haar volgende stap.

 


Mijn dyslexie’.                                                                9 februari 2016

 

Wow, wat een dag was het gisteren!  

 

Nog geen drie weken geleden ben ik begonnen met Leefblind en vorige week Woordblind, twee modules binnen de kinesiologie die de stress afhalen van de rode draden en patronen in het leven ( Leefblind) en de stress rond leesproblemen, leermoeilijkheden, faalangst, concentratieproblemen enz. (Woordblind). Gezichtsverbreders worden ze ook wel genoemd.

Gisteren was het de 2de dag Woordblind. Doordat Agnes en ik Leefblind 1 al hadden afgerond, konden we vrij snel door de stof van Woordblind heen. Zodat we gisteren voor het eerst het hele protocol konden doorlopen en oefenen.

 

Als oefenmateriaal zou ik het buitenlands lezen en spreken nemen, want vanaf de middelbare school was ik daar niet echt handig in. Gekker nog, vanaf het moment dat ik lezen kreeg op de lagere school, ging het al mis. De oe, ui, ei, ie, au, ou’s waren niet te onthouden en uit te spreken. En telkens als ik een leesbeurt kreeg ( dat was zeer vaak, omdat ik het niet kon!! ) werd het voor mij erger en erger. Ik kreeg te horen dat ik er niks van bakte en er werd ook achter mijn rug gelachen om het hakkelen en stotteren. Het stempelen was gelukt, ik was zeer onbekwaam in lezen en spreken, dyslexie. Dit zette zich voort met Engels, Frans en Duits op de middelbare school, want ik kon het toch niet?!?!

 

Door de jaren heen, met veel lezen, schrijven en plezier erin hebben, is het mij naar eigen gevoel en mening vrij goed gelukt met de Nederlandse taal. Ik maak mijn foutjes soms, niet vaak meer. Ik lees vlot en vind het ook niet erg om voor te lezen of te dragen. Ik weet dat ik het wel kan op mijn manier. Wel weet ik dat een zin bij mij zo maar anders verwoord kan worden tijdens het uitspreken, maar meestal heb ik het op tijd door of zeg ik het zo dat de strekking van de zin hetzelfde blijft. Niks meer aan doen, zou ik zeggen.

 

Maar ja, gisteren moest ik iets op taalgebied nemen om daar de stress af te halen. Wel, dacht ik, dat wordt mijn angst om in het Engels, Frans of Duits te praten en te lezen, ook hardop en in het openbaar!

 

‘Een protocol begint met wat voortesten in de ‘clear ’. Niks aan de hand! Pff… Langzaam begin ik er tegenop te zien. Mijn grapjes worden minder…. Ik word wat matter van binnen….oeioeioei…

Beeld je maar eens in dat je Engels praat? Gatsie, dat vind ik niet leuk….testen en jawel, mijn testarm en lijf zeggen ook dat het niet leuk is. Ga nu maar in jezelf een stukje in het Engels lezen? Het gaat redelijk, ik vind het niet leuk en maak me al zorgen over dat ik het hardop moet gaan lezen hierna. Wat zullen ze wel niet van me denken… Snel vraag ik of ze me niet willen uitlachen (natuurlijk niet is het geruststellende antwoord). Nou, daar ga ik. Ik begin hardop voor te lezen in het Engels, het is niet makkelijk, want het is een studieboek over het brein. Ik hakkel en merk dat ik meerdere woorden niet durf en kan uitspreken zoals het zou moeten zijn. De test zegt hetzelfde.

 

De volgende stap is; lees de zin achterste voren hardop voor. Wowww, wat is dat? Zo makkelijk heb ik nog nooit gelezen in het Engels. Het zijn allemaal losse woorden, geen zin die ik moet snappen, geen uitspraak barrière. Nee, gewoon lezen wat er staat. Dit is absurd en ik voel ook geen angst!    Het protocol gaat door. Het alfabet en alle letters afzonderlijk in het Engels geheel stress vrij! Pff, gelukkig.

 

Dan komt de uitleg en langzaam begint het tot mij door te dringen, waar mijn dyslexie uit bestaat. Tijdens het lezen ontstaat er stress. Stress al van jongs af aan opgebouwd door alle keren voorlezen in de klas, het worden uitgelachen en het zelf gaan geloven dat ik het echt niet kan. Als ik stress krijg gebeurt er iets heel wonderlijks. Mijn rechteroog en mijn rechteroor gaan uit! Ze besluiten om niet meer mee te doen.

 

Een rechteroog leest het liefst van links naar rechts en is gelinkt aan het linker begrijpende deel van de hersenen. Het linkeroog leest het liefst van rechts naar links en heeft niet veel op met begrip.  Vandaar dat ik nooit lees wat er precies staat en kan ik andersom heel goed lezen.

 

Puzzelstukken vallen uit de lucht en de puzzel kan weer een heel stuk verder afgemaakt worden. De tranen rollen over mijn wangen. 52 jaar en nu zo’n belangrijke sleutel en inzicht ontvangen. Dit is heftig, want ik zie ook flarden van alle dingen die gebeurt zijn en die direct met dit en deze puzzel te maken hebben.

 

Ik ga geen sorry zeggen voor wat er is geweest, ik ga me niet meer verontschuldigen voor wat er was. Als de helft van je waarneming wegvalt bij stress… ja, dan is het helemaal te gek dat vanaf nu ik weer met 2 ogen en 2 oren kan gaan waarnemen, kan gaan lezen en praten, zelfs in het Engels!! Wat een lol zal dat worden, want we hebben het natuurlijk wel gecorrigeerd gistermiddag, hahaha.

 

Woordblind, wat een gave methode om mee te mogen werken. Ik kan niet wachten!!

 


Vertrouwen en Veiligheid.                                       Jan.2016

  

Mensen zijn niet gelijk in afkomst, tradities en in opvoeding. Er is veel ongelijkheid in de wereld nu. Alles wat de ongelijkheid aanhaalt of even opschud zal nu meer met een vergrootglas worden bekeken en beoordeeld. Misschien logisch voor nu, maar ook weer geheel zonde van de power die elk mens bezit.   

 

Elke afkomst, elke traditie heeft een redenen gehad vanuit het verleden. Daardoor konden processen ontstaan en doorgevoerd en in stand gehouden worden. Ze hebben hun nut gehad. 

 

Als de tijd en de wereld zo aan het veranderen is, zullen juist de afkomst, de tradities veel meer in stand gehouden worden, want de veiligheid, het vertrouwen valt veelal weg als er grote veranderingen aan de orde zijn. De tradities zijn iets wat diepgeworteld ligt en waar je je aan kan vasthouden. In deze tijd van grote veranderingen is veel twijfel, minder veiligheid en weinig zicht op vertrouwen. Binnen de kleine kring van familie, vrienden of landgenoten zullen de tradities houvast bieden. De gewoontes vertrouwen geven en de gebruiken veiligheid bieden. 

 

Als er zoveel gaande is, zoveel mensen hun veiligheid kwijtraken in een korte tijd, is er geen tijd om goed kennis te maken, om tijd te nemen te integreren en zal de veiligheid onder nog meer spanning komen te staan.

 

Juist nu zou het zo fijn zijn van binnen te voelen wat je herkomst is. Van binnen weten dat waar je ook bent warmte kan voelen, doordat je je kan verbinden met een ander mens. Maar het is moeilijk in een wereld tijdens grote veranderingen om naar binnen te gaan.

 

De mens is een nomade, is een levend schepsel wat zich kan bewegen, verplaatsen waarheen het zou willen. De mens nomade heeft zijn rijkdom gehangen aan plaatsen, grenzen, religies, materie, gewoontes, veroordelingen en verplichtingen. Dat is zijn rijkdom nu. Een wirwar van moeten, die kracht lijkt te genereren. De kracht van de mens nomade is de rijkdom van binnen. De souplesse om zich te verplaatsen, alles bij zich heeft om elke nieuwe omgeving leefbaar te maken. De mens nomade is een schepsel die beweegt, verplaatst en verbonden is met de natuur en zijn eigen natuur.

 

Die kracht is de mens van nu grotendeels vergeten. De mens die vlucht zal er op steunen. De mens die veroordeeld geheel niet. De mens die zijn veiligheid heeft moeten verlaten zal meer zijn verstilling opzoeken. De mens die zijn veiligheid nog kan omarmen heeft minder zicht op zijn binnenwereld.

 

Ongelijkheid is geen probleem, het maakt ieder mens uniek en zichtbaar in een grote mensenmassa. Ongelijkheid is geen probleem als er nog openheid en veiligheid gevoeld kan worden. Ongelijkheid valt weg als er verbinding gemaakt kan worden met een ander mens van een ander land, volk, met een andere traditie en andere gewoontes.

 

Dan zal namelijk blijken dat het belangrijkste wat een mens goed doet hetzelfde is voor ieder mens. Zich veilig voelen, warmte voelen, verbinding voelen en maken. De basis in de gewoontes van de mens staat los van afkomst, tradities of gebruiken. Ieder mens wil veiligheid, warmte voelen, en verbinding maken met een ander om te delen. Universeel voor de mens, voor elk levend wezen, voor de wereld en het universum.

 

Verbind je van mens tot mens. Vanuit de menselijke traditie is elk mens gelijk, ondanks man of vrouw zijn, afkomst, religie, land of volk. Ieder mens is vanuit de basis gelijk. En even belangrijk in de verbinding, in de kracht en met delen en verbinden met elkaar. Ongeacht wat dan ook!!

 

De wereld is complex op dit moment. De wereld vraagt veel aandacht. Maar de meeste aandacht vraagt de negativiteit van systemen, van gewoontes en normen. Systemen waar men langs leeft en werkt dienen voor houvast, maar in wezen zijn ze niet gericht op hulp aan te bieden voor een ieder die er gebruik van wil maken.

 

In het universum zijn een paar regels die altijd gelden. Een paar, vrij simpel en van een eenvoud die nooit kan leiden tot verstoring.                                                                                                                         

Deze zijn:                                                                                                                                                                     

-  iedere levensvorm heeft recht van leven en zijn.                                                                                                         

-  iedere energievorm is in beginsel zuiver, krachtig en van een ongekende schoonheid.

 

Niet moeilijk toch? Alles mag er zijn en is stralend, mooi en bezit voldoende kracht. Er wordt niet gekeken, gecommuniceerd over afwijkingen, want alles in beginsel mooi. Er wordt nooit verlangd dat iets een andere route moet nemen, manier of beweging moet maken, omdat het anders niet past of ongewenst is. Alles heeft recht op zijn leven en zijn.

 

Alles is aanwezig zodat het ook niet hoeft te botsen, er niet gevochten hoeft te worden om ruimte. Te overrulen en nog veel meer is niet nodig om alles en iedereen zijn deel, plek en ruimte te geven. Er is genoeg ruimte, schoonheid en vrijheid voor alles wat aanwezig is. 

 

Vrede heerst er altijd.                                                                                                                             

Verbinding is nooit verbroken.                                                                                                                     

Overdaad is ruim aanwezig.                                                                                                                                     

Ruimte nooit te kort.                                                                                                                               

Grootsheid ruim bemeten en stroomt altijd lekker door.                                                                           

Dat is het universum waar de aarde een onderdeel van is.

 

 Dit is een verhaal opgeschreven vanuit de ongeziene wereld over de nieuwe tijd.


 

Vrouw, sta op als mens.                                                                 6 januari 2016

 

Vrouw, wereld vrouw. Ook aan de vrouw, eentje die in het verleden ligt. Het is tijd om op te gaan staan als mens.

 

Natuurlijk ben je een vrouw, dat mag je nooit ontkennen, want je vrouwenpower heeft een unieke waarde voor de wereld en mensheid. De kracht om leven voort te brengen is uniek en daarmee een zeer belangrijke schakel binnen de groep levenden, mensen.

 

Toch is het tijd op te gaan staan als mens. De verdeeldheid tussen vrouw en man heeft vele goede veranderingen gebracht. Heeft ook heel veel schade berokkend. Het eeuwen lange onderdrukken van de rechten van de vrouw, onderdrukking in waardering, van gelijkheid heeft heel veel offers gebracht en gevraagd. Nog steeds wordt in grote delen van de wereld de vrouw gezien als minderwaardig, als een verlengstuk, als pronkstuk, als afval, als.....

 

(het raakt mij diep als ik dit mag opschrijven vanuit de energie, maar begrijp dat het tijd is om op te gaan staan).

 

De bewegingen die gaande zijn, om als vrouw je te verbinden in een groep, in een cirkel, in een beweging maakt de vrouw niet langer sterk, maar juist zwakker. De tijd is aan het veranderen. De tijd vraagt ook bij de mens om verandering om zijn weg te kunnen blijven volgen.

Het begin van de strijd tussen man en vrouw ligt ver in het verleden en kan opgetild worden naar de nieuwe tijd. Maar dan graag zonder de bagage van het verleden.

 

Elk mens op de wereld heeft zijn eigen pad te volgen. Elk mens op de wereld heeft zijn eigen keuzes te maken. Ook rond het man en vrouw zijn. De strijd is voor vele misschien nog niet gestreden, maar zal het ooit zover komen dat de man de vrouw totaal begrijpt, accepteert en kan zien als een gelijkwaardige, als de man en de vrouw zich blijven verbinden met het leed van vroeger?

 

Het ontsierd de mens om zich te blijven verbinden met vroeger. Elke ervaring van vroeger is juist een reden om het heden, het nu te vieren in een nieuwe vorm. Dit geldt voor man en vrouw, zeker voor man en vrouw. 

Elke mens is uniek, heeft zijn eigen kracht, gegeven vanuit de mannelijkheid of de vrouwelijkheid. Samen is het een prachtige combinatie als de liefde gevoeld kan worden. Want een man brengt zijn kracht samen met de kracht die de vrouw kan voortbrengen. Dat is pure liefde, pure verbinding van kracht. Het kan alleen bestaan als elk vanuit zijn kracht leeft en beweegt.

 

Het afscheiden door zich te verbinden in een vrouwenbeweging, mannengroep, vrouwencirkel, mannenclub, geeft vertrouwen, voelt als steun, genereert kracht en schep een band die belangrijk kan zijn om verder te groeien in je kracht als vrouw of man.

Als je zover bent zou je dan de stap willen wagen om te gaan staan als mens. 

Je verbinden met een ander mens.

Praten met een ander mens.

Lachen met een ander mens.

Delen met een ander mens.

Ontvangen van een ander mens.

 

Als steeds meer mensen kunnen gaan staan als mens, ongeacht of ze vrouw of man zijn, vallen heel veel oude patronen weg. Hoeven er steeds minder patronen vastgehouden te worden, gevoed te worden, instant gehouden te worden, want er ontstaat een verbinding van mens tot mens.

 

Het zal een bundeling van krachten worden vanuit ieders eigen kracht. Het zal elkaar aanvullen, verrijken en verdiepen. Er liggen geen oude verbonden, gewoontes in de weg, die pijn, verdriet, afschuw en leed naar boven halen, waardoor een contact een schaduwkant zal krijgen.

 

Sta op als mens.

Sta op als uniek mens.

Sta op als unieke vrouw en unieke man.

Maak gebruik van je kracht die komt uit je vrouw-zijn of man-zijn.

Verbind je met de ander en bundel de krachten, zonder een krachtmeting aan te gaan, want dat is zonde van je kracht.

 

Verbind je met de ander, man of vrouw en creëer de nieuwe werkelijkheid, de nieuwe tijd. Los van het verleden en los van de oude tijd met zijn patronen en gewoontes.

 

Sta op jij mooie vrouw

Sta op jij mooie man

Sta op jij mooi mens

Sta op als mens,

een waardig en compleet mens met een unieke kracht, die pure creatie is voor het hele mensheid.

 

Sta op!!!

 

Dit is een verhaal opgeschreven vanuit de ongeziene wereld over de nieuwe tijd.


 

De verrassing dat ben jij

 

'En Verder'  workshop 2 december 2015           

 

Wegen zijn ondoorgrondelijk. Ach, dat zou je zo kunnen zeggen. Laten we de wegen gaan bekijken of het wel de weg is die jij mag bewandelen.

 

Er zijn vele wegen die leiden naar Rome. Op welke weg sta jij om je eigen bewustzijn te verruimen en is het wel jouw weg of die van een ander?

 

Er zijn veel vragen die je kan stellen als je kijkt naar de weg die jij bewandeld. Dus welke vraag zou jij jezelf stellen en welke vraag zou jou het antwoord geven dat jij wenst.

Welke vraag zou jouw het antwoord geven dat je verrast wordt, zodat de sprankeling van je weg meer en meer wordt gevoed door licht dan dat ie het nu doet.

 

Verrassing is wel aan jullie besteed, dus laten we zeggen dat jullie zelf de verrassing zijn. Want jullie wegen zijn ondoorgrondelijk als je in een bepaald licht blijft kijken!

 

Download
Meditatie deel 1
EV 2dec'15 deel1.wma
Windows Media Music bestand 16.8 MB

Je hebt je weg gezien, gevoeld hoe jij op je weg staat, loopt en beweegt. Je ervaringen in je gevoel de beelden die je gezien hebt zijn leidend voor je. Zo sta en ben je aanwezig in je leven en zo kan je bewegen als je bewust de stappen maakt.

Download
Meditatie deel 2
EV 2 dec'15 deel2.wma
Windows Media Music bestand 16.7 MB

Je gevoel leidt je door je toekomst. Een toekomst zo open als wit licht. Wat komt zal je verrassen, maar nog meer zal jij jezelf verrassen door het volgen van jou gevoel, wat je langs alles brengt wat jij nodig hebt om te groeien als mens en ziel. Er is geen toeval, de toeval die er is ben jezelf als jij je niet laat leiden door je gevoel.

De toekomst is gevuld met wat jij nodig hebt aan informatie, aan ervaringen om door te kunnen groeien naar een volledig mens en prachtig, rijke en wijze ziel.

 

Verheug je op de toekomst, want hij is mooi, heel mooi!! 

 

Dit is een verhaal opgeschreven vanuit de ongeziene wereld over de nieuwe tijd.

 


 

Eén uit één

 

4 november 2015

 

Eén uit één! Ieder mens is van één, maar toch ook uit iets anders en het één is een eenheid van het anders. Eigenlijk is het één uit één. Niet eens een kopie, een volgende afdruk, nee, één uit één.

 

Het lijf is wat is, is een voortbewegend systeem wat beweging brengt in ieders leven. Het luisteren, commando’s opvolgen, maar heeft ook een eigen woordenschat, een eigen taal en eigen databases voor wat kan, mogelijk en gewenst is.

 

Het lijf is één met het leven, nu hier zoals je aanwezig bent.

 

Dan hebben we nog het zielen stuk, wat gekoppeld is aan het lichaam. Maar dat willen we omdraaien. De ziel heeft het lichaam wat het nodig heeft om zich te bewegen in dit leven. Het beweegt zich vanuit een kracht, een gerichtheid, met een precisie door het leven. Daarom bestaat er geen toeval.

 

Alles gericht op het bewegen in leven, gericht op waar het heen mag gaan en wat het mag ervaren. Zo is één uit één een feit.

 

Het lichaam is gekoppeld aan de ziel en laat zien, voelen en horen wat de ziel wil laten zien, voelen en horen.

Dat is het leven!

 

Dit is een verhaal opgeschreven vanuit de ongeziene wereld over de nieuwe tijd.

 


 

Vrijheid

 

September 2015

 

Wat is vrijheid ?

Welke vrijheid past jou?

Wat mag vrijheid voor je zijn?

Wat is je eigen vrijheid?

Welke vrijheid gun je jezelf?                                           

Welke vrijheid gun je de ander?                                                                                      'Vrijheid' intentie kaarten 'de nieuwe mens' van Joke de Bruin                                                                                                                                                                    

Het is niet makkelijk in deze tijd van vele veranderingen te blijven bij jezelf. Elk van ons heeft opdracht om te zijn, te begeleiden, te steunen en te delen om het alles te begeleiden. Maar tijdens deze processen vragen wij om meer en meer bewust te worden dat woorden en kennis ook een andere laag en ander inzicht met zich mee kan dragen dan dat je gewend bent.

 

Hang de was maar eens buiten. Kijk maar eens voorbij je grenzen. Alles lijkt wat het is, maar toch is het anders. Toch is het anders!!

 

Gefeliciteerd met uw hoofdprijs: Het leven, uw leven op aarde!!

Echt gefeliciteerd met uw leven op aarde!

 

Er was een moment dat u twijfelde en even de weg kwijt was. Dat kan zo maar weer gebeuren en toch zit u hier in uw eigen lichaam en heeft uw leven charme. Kent uw leven alle gradaties in emoties, beweging en staat van zijn.

Het is niet dat het vervelend is, maar toch willen we u weer feliciteren met dat stukje bewustwording, waarin u al verder gevorderd bent. Er zijn weinig redenen te bedenken om niet deze felicitaties in ontvangst te willen nemen. Want mocht u overdenken omdat te doen, speel dan eerst uw leven af, het moment dat u bewust bent van uw leven, voor uw ogen en kijk naar de film en aanschouw het zonder oordeel. Wat u ziet is uw beeld van uw leven met uw eigen oordeel erbij.

 

Als de film getoond zou worden aan anderen zullen zij een heel ander plaatje zien dan dat u ziet. Want de ander zal het bekijken vanuit zijn oordeel en gekoppeld aan zijn leven wat hij of zij leeft. Dus het leven brengt elk  moment iets anders voort, kijkend door de vele ogen van elk mens en levend wezen op aarde.

 

Nu mag u kijken naar uw leven vanuit uw kijk, uw spiegel, uw venster. Het is uw leven en zicht. Toch willen wij u nu vragen om eens te kijken vanuit een heel ander zicht. Het zicht vanuit uw hart.

Kijk en aanschouw het leven vanuit het hart. Het vizier veranderd vanuit oordeel naar het gevoel. Uw gevoel. Beschouw het als een gave en pure rijkdom dat u kan kijken vanuit uw hart en voelen met uw hart. Het is een weelde voor de aarde en het is een echte vorm van zicht en duidelijk aanwezig in het leven.

 

Leven het leven en uw zicht.

Leven het gegeven dat u kan kijken op verschillende manieren.

Onthoud dat dat de gave is van uw leven, zicht hebben vanuit verschillende kanten, met verschillende perspectieven en kleuren.

 

Waarom wij u als u aanspreken, is gelegen in de achting die wij voor u hebben. Het is geen moeten van ons, maar uit ontzag voor wie u bent, maken wij dit gebaar in de u-vorm naar u.

Hopend dat u het zal aannemen als een cadeau om te kijken vanuit verschillende hoeken, richtingen naar uw leven op de kostbare aarde.

 

Het behoud van de aarde is of ligt in uw handen en het wordt tijd om uw handen te gaan gebruiken voor het leven in u en om u heen.

 

Vier het leven, adem het leven, verbind in leven. U bent de vormer van het leven op aarde en u bent de regisseur samen om de film van het feest als een waar document te verzamelen en trots te zijn over het eindresultaat.

 

Het is tijd om uw creatiekracht te gaan gebruiken, samen met elkaar!! In pure vrijheid!

 

Dit is een verhaal opgeschreven vanuit de ongeziene wereld over de nieuwe tijd.

 


Hallo chaos

 

30 juni 2015

 

Hallo maan, energie, universum, engelen. Er is veel gaande, dat voel ik. Het lijkt net of heel veel zetten goed gezet worden, maar kan niet duiden wat welke en waar en waarom. Graag wil ik met jullie hierover praten/schrijven. Wat gebeurt er allemaal?

 

Er gebeurt veel, heel veel. We zijn druk om alles te begeleiden in de vorm die nodig is. Er gebeurt nu wat echt nodig is. De taal die gesproken wordt, wordt steeds duidelijker. Er ligt steeds minder ruis op de lijn. Zonder ruis is het wennen voor velen op aarde en dat kan je zien aan de taal die veranderd. De initiatieven die op eens naar voren komen en ook de kans krijgen om gehoord te worden. Er is veel aan het veranderen. Het geschreeuw klinkt luider, misschien nog wel luider over een tijdje, want de gebeurtenissen gaan niet soepel door elk systeem.

Wat het inhoud is dat alles schudt, beweegt,  of zo niet, in beweging gezet gaat worden in de korte tijd die er nog is. De beweging zorgt voor verandering en dat is goed. Heel erg goed, want verandering zorgt dat leven zijn nieuwe dimensie kan gaan ontmoeten.

 

Ruimschoots op tijd zal alles zijn beweging gaan pakken. Het is nu geen kwestie meer van te laat zijn, want het proces is al dusdanig ver dat ontkomen eraan niet meer mogelijk is.

Daarom schudt en beweegt alles nu zo. De vergrootglazen laten alles tot in de punten zien en vergroten wat misschien eerder onzichtbaar was voor het blote oog. Dus schudt lekker mee, beweeg wat je kan bewegen, want ontkomen zal je niet meer lukken.

 

Dat snap ik helemaal. Toch is het om me heen, hier en daar een chaos. Hoort er ook bij….?

 

Ja, neem in ogenschouw dat de chaos die je ziet bedoeld is om de mens echt wakker te schudden. Echt te voelen dat het zo niet meer kan en dat de beurt is aan het geheel als één persoon en niet meer aan het grote voortstuwende gevaarte wat maatschappij heet. Dat is verleden tijd. De maatschappij is te veel gestoeld op lijnen die beperkten en klein houden. Iedereen in chaos mag nu zijn keuze maken voor zichzelf. De tijd is daar nu echt rijp voor. De zekerheden die een ieder weerhoudt om voor zichzelf te kiezen zijn zekerheden die het zicht belemmeren op eigen kunde en kracht. Het is moeilijk die zekerheden te laten vieren en de aandacht ervan te verleggen, want ze behoren nog steeds tot het maatschappelijke netwerk en dat is nog niet omgevallen. Dus de zekerheden hebben nog steeds bestaansrecht in elke vorm dan ook.

 

Het is niet makkelijk je aandacht van zekerheden af te wenden, maar toch is de stap heel makkelijk. Alles loopt door, het zal niet geremd worden als je aandacht erbij weg gaat. Het is eerder het geval dat er veel meer stroming in zal komen als je je aandacht gaat schenken aan jezelf nu.

Weinig reden zijn er eigenlijk over om het niet te doen. De wereld draait nog wel een tijdje door, de manen zullen zich opvolgen. Alles heeft zo zijn reikwijdte, maar wat is jouw wijdte om te reiken naar iets wat jij wilt.

 

De meest simpele vraag is dan eigenlijk:   Wat wil jij?

Nu en in de toekomst

Wie ben jij?

Nu en in de toekomst

Wat gun jij jezelf?

Nu en in de toekomst

Wat mag er zijn voor jou?

Nu en in de toekomst

Wanneer kan jij zeggen: Dit ben ik!

 

Wanneer kan jij zeggen: Ik Ben!

 

Dit is een verhaal opgeschreven vanuit de ongeziene wereld over de nieuwe tijd.

 


 

De opmars naar de nieuwe frequentie,


 

Afgelopen woensdagavond tijdens de maandelijkse workshop ‘En Verder’ zo prachtig de verbindende energie van de nieuwe tijd mogen voelen, wat een beauty!! Zo voelbaar dat we zonder waardeoordeel volledig verbonden  kunnen zijn. Een heerlijke drive om het oude los te laten en het nieuwe te verwelkomen. 


De dag ervoor, op 31 maart, was ik er uitgebreid voor gaan zitten. Lekkere muziek aan, schrijfblok in mijn hand en kaarsen om me heen. zo gepland dat ik wist dat ik even niet gestoord kon worden door een lieve dochter of een telefoon. Mijn lijf was al een paar weken flink aan het reorganiseren. Het deed pijn en voelde me niet lekker in m’n vel zitten. Wat was er aan de hand, want was er eigenlijk wel flink zat van. Voor mijn gevoel was het tijd voor verandering en die ‘last’ weg, van mijn schouders af en gaan genieten van al die mooie dingen die er ook duidelijk waren en nog steeds zijn.


Natuurlijk logisch dat er zoveel gebeurde in mijn lichaam. Er gebeurt ook veel in de energie van de aarde, met de zonsverduistering, de maansverduistering, de veranderingen die vanaf 2012 zijn ingezet om de hogere frequentie te gaan ontvangen. De veranderingen naar de nieuwe tijd. Niet alleen te zien om me heen door alle grote indrukwekkende gebeurtenissen, maar ook zo duidelijk voelbaar in het lichaam.


Langzaam begonnen de woorden te stromen, vanuit een lichte druk om me heen. Heerlijk om even in die cocon te kunnen zitten. Weg van de drukte, het onverwachte en de voortdurende stroom. Even tijd voor mezelf. Echt wel een aanrader voor wie even een ontspanning kan gebruiken. Woord voor woord kwam het binnen zoals ik gewend ben, soms logisch en ook soms heel onverwacht een wending die ik zelf niet had in kunnen vullen. Het enige wat ik maar hoeft te doen is de pen laten gaan en vertrouwen dat het een leesbaar verhaal wordt. Maar ook dat is eigenlijk overbodig, ergens weet ik allang dat dat snor zit, anders was ik nu niet aan het schrijven.


Tijdens het schrijven geeft het mij al wat antwoorden op mijn vragen, maar als ik het verhaal uitwerk merk ik pas hoe mooie en waardevol de informatie in elkaar verweven is. De lijn is leesbaar ook met dit nieuwe verhaal. Al moet ik wel zeggen dat het niet in de taal een heel makkelijke stroom is, maar misschien komt het ook wel door de tijd waarin wij nu bezig zijn om de doorgroei naar de hogere frequentie te maken. Rustig lezen laat de woorden komen zodat je het kan ontvangen.


Voor mij was het een duidelijk antwoord, ook op de vraag hoe ik het reorganiseren van mijn lichaam beter kan begrijpen en mee kan dealen de komende tijd. Want ik verwacht wel dat het nog wel even ruimte mag krijgen voordat ook mijn systeem mee kan gaan met de nieuwe frequentie. De avond erna op 1 april was daarom een heerlijk wondertje. Tijdens ‘En Verder’ mochten we even helemaal duiken in de hogere frequentie en de energie van de nieuwe tijd. Het was als zweven, als licht en luchtig, als een gewoon aanwezig zijn in ons lichaam. Heel bewust van alles om ons heen en het mooiste was dat het niet vervelend was, zoals we nu wel soms ervaren. Nee, het was heel aangenaam om te voelen dat in rust en met zoveel ruimte er zo’n kracht en verbinding kan zijn. Echt heerlijk, gaf aan ons allemaal een hele mooie drive mee om de reorganisatie van onze lichaam zachtjes te ondersteunen, want wat er aan komt is echt gaaf.


De opmars naar de nieuwe frequentie ;  het verhaal van 31 maart, die vanuit mijn inspiratiebronnen gegeven werd op de vraag waarom er zoveel gebeurt en hoe ik er beter mee om kan gaan.

Download
De opmars naar de nieuwe frequentie.pdf
Adobe Acrobat document 108.4 KB

 

Mijn vraag, mijn stem.

 

 

Een vraag die de laatste tijd regelmatig bij mij opkomt is: Wat is nu het nut van het delen van de verhalen uit mijn inspiratiebron? Bij de vorige had ik lang mijn twijfels en nu heb ik weer een mooi verhaal opgeschreven waarvan ik de strekking helemaal begrijp, maar of het iets toe gaat voegen??

 

In het verhaal staan weer mooie woorden om ons te laten zien hoe we gezamenlijk kracht kunnen bundelen om veranderingen in gang te zetten door meer vanuit ons eigen hart te leven en durven te spreken. Een heel mooi verhaal met prachtige wendingen. Was ook fijn om te mogen opschrijven. Maar hoe fijn het ook schrijft, de vraag blijft wat is het nut van delen?

 

Vandaag las ik via Facebook verschillende verhalen over Hoax m.b.t. gisteravond ( gewapende man bij NOS) en ander in het oog springende gebeurtenissen van de afgelopen tijd. Informatie voor mij niet heel onbekend, maar toch raakte het me nu meer. Er is een discussie aan het ontstaan over complottheorieën en het gevaar ervan, want zo creëren we van die zieke mensen die eenmansacties gaan uitvoeren al dan niet met grote gevolgen.

 

Ja, misschien is dat ook wel zo, maar zo makkelijk zal het niet zijn, toch? In ieder geval niet voor mij. Al jaren gaan er verhalen rond, zelfs bewezen, over de bovenste laag rijken die de touwtjes stevig in handen hebben wereldwijd. De verhalen en documentaires heb ik gelezen en gezien. En telkens schoof ik het van me af, want ik wilde vooral niet in strijd komen, maar in verbinding met zachtheid blijven. Ik wilde het niet zien, voelen en binnenlaten. Want het kan toch niet zo zijn dat ze in grote getale medemensen zo makkelijk opofferen als een mier die in de weg loopt. 

 

Maar dat is nu veranderd en ik denk juist door de in het oog springende gebeurtenissen van de afgelopen tijd. Voor mij lijkt het steeds meer op een scenario dat wordt herhaald. Over de ruggen van de echte slachtoffers wordt steeds het goede vereerd en de slechterik zwarter gemaakt, van beide kanten, hard tegen hard. Discussies worden gestart, maar door de verharding van de laatste tijd is er steeds minder respect over voor elkaar. Er wordt slechter geluisterd, meningen neergelegd die de ander schaadt of pijn doet. De verwarring en angst wordt steeds groter. Het respect en mededogen steeds kleiner.

 

Er wordt geroepen dat er een wereldbestuur moet komen om de orde op zaken te stellen. Nog meer interventie van de rijken in mijn ogen.  En wij, het volk, kijkt rond, wordt soms boos, voelt zich eenzamer worden en niet gehoord. Voelt zich machtelozer worden door al die gebeurtenissen. Ik wil niet verharden in deze strijd. Maar ik wil vanaf nu wel de strijd aangaan.

 

Ik behoor tot de groep ‘De Aarde’, een prachtige planeet waar ik graag leef als mens.

 

Ik behoor tot de groep ‘Het Westen’, maar ik ben het niet altijd eens met ‘Het Westen’.

 

Ik behoor tot de groep ‘Europa’, maar ik heb weinig zicht op wat het inhoud voor mij.

 

Ik behoor tot de groep ‘Nederlanders’, waar ik trots op ben, maar niet altijd hetzelfde voor voel en me ook wel eens voor schaam.

 

Ik behoor tot de groep van collega’s, kennissen, vrienden en familie, een groep die dicht naast me staat, maar soms ver weg aanvoelt.

 

Ik behoor tot allerlei groepen, gewild of ongewild en vaak heb ik het gevoel dat ik erin gestopt ben zonder mijn toestemming.

 

Het meest behoor ik tot mezelf en dat is vaak al moeilijk genoeg om te begrijpen en om mee te leven. Want ik besta uit verschillende lagen die niet altijd op één lijn zitten en soms slecht met elkaar kunnen communiceren. Mijn denken, mijn hart en mijn ziel.

 

Het is wel de plek waar ik een echte stem heb. De plek waarin ik kan vormen, veranderen en ordenen. De plek die mij het meeste voedt met inzichten. Dus als ik ga proberen mijn lagen beter te laten samenwerken ben ik niet meer zo afhankelijk van de groepen boven mij.

 

Het mooiste is dat mijn ziel verbonden is met andere zielen, samen weer verbonden zijn in zielengroepen en zo verbonden zijn in een prachtige eenheid. En deze verbintenissen zijn met volle toestemming aangegaan, buiten ons menselijke denken en vinden om. Dus een stuk van mij is volwaardig verbonden met een prachtige, zuivere eenheid.

 

Ja, ik ga de strijd aan vanuit mijn eigenste ik verbonden met mijn denken, mijn hart en mijn ziel. Ja, het delen van ook dit verhaal heeft zin, al is het alleen voor mezelf, want ik weet nu dat ik een stem heb die kan spreken vanuit mijn hart en ziel en zo veranderingen te weeg kan brengen.

 

30 jan. 2015 

 

Dit is een verhaal opgeschreven vanuit de ongeziene wereld over de nieuwe tijd.

 

 



Verschuivingen in de kern van de aarde

 


Misschien is het je wel opgevallen dat het directer is geworden de laatste tijd. Een reactie op iets gaat sneller en daardoor is er veel meer beweging gekomen. Hoe mooi dat directe werkt hebben we, de deelnemers en ik, heel goed kunnen uitproberen in de workshops van afgelopen tijd. Eigenlijk is het ons al eigen en kunnen er gelijk mee werken en het is een geweldige ervaring voor alle iedereen. Er kunnen opeens hele grote stappen gezet worden en dan merk je dat het een echte tijd van verandering is. Dat betekend ook dat er grenzen op de loer liggen, want een verandering geeft altijd grenzen weer…


Afgelopen tijd heb ik geworsteld met een verandering bij mezelf. Niet makkelijk, omdat het iets vraagt van mij wat ik eigenlijk lang heb tegengehouden. Het waarom zal ik je niet echt mee vermoeien, maar het was voor mij vermoeiend en is het soms nog. De verhalen, over de veranderingen die gaande zijn op de wereld, komen op me af en de vraag die erbij hoort is; of ik het wil delen. Een kant zegt; ‘natuurlijk’,  maar er is een kant die twijfelt en niet blij is. In de verhalen liggen milde voorspellingen en dat is nu het hele punt. Ooit heb ik  ’afgesproken’ met mezelf dat ik niet aan voorspellen ga doen. Heel simpel, omdat binnen de voorspelling en de uitkomst zoveel kansen, keerpunten en momenten liggen die zoveel invloed hebben op hoe je leeft en wilt leven, dat het vasthouden aan een voorspelling je zal remmen in je eigen ontwikkeling. Het is iets wat ik bij mezelf heb gevoeld en niemand aan wil doen…


Mijn worsteling, remmingen om te delen maken me steeds minder blij, gewoon omdat ik voel/weet dat het ergens wel de bedoeling is…. Half december kwam er een helder verhaal mijn kant op via een channeling, over de verschuivingen in de kern van de aarde. Een verhaal over processen die de aarde en het universum gestart zijn, waarin de verschuivingen van de mineralen in de kern van de aarde de belangrijkste zijn voor ons op aarde. Puur omdat wij in verbinding staan met de aarde zullen we er ook het nodig van kunnen gaan merken, wat helder wordt uitgelegd.  Het verhaal was helder voor me en ook dat het gedeeld zou mogen worden, maar met mijn eigen oordeel begon het twijfelen om het te delen. Ook twijfel over in welke vorm het verhaal dan passend zou zijn voor iedereen die er interesse naar heeft. Je begrijpt vast al wel, daar kwam en ben ik nog steeds niet uit…


In het verhaal staan handreikingen die we heel goed zouden kunnen gebruiken in de nabije toekomst. En door de recente gebeurtenissen heb ik besloten om mijn twijfel de mijne te laten. Het verhaal te delen met jullie, en dat is iedereen die het zou willen lezen. Gebruik het naar eigen inzicht en gevoel. Ik hoop dat het delen iets geeft aan ons allemaal en dat het verhaal zijn weg mag vinden. Misschien wat raar gezegd, maar ik heb er vrede mee en laat het verhaal verhaal zijn in zijn zuiverste vorm zoals ik het opgeschreven heb.


Dus voor degene die het graag wil lezen, hieronder vind je de channeling in de link. Dat het je mag geven wat je nodig hebt aan informatie, inzichten of iets anders. Als je nog meer wilt weten of nog meer duidelijkheid over iets uit het verhaal, dan mag je me altijd mailen. Of misschien een keer een workshop bijwonen waarin we de nieuwste inzichten uitproberen op onze oude inzichten en gewoontes. Heel interessant en verrassend!!


Hoe het verder zal gaan lopen met mijn twijfel zal mijn verhaal zijn. Ik ga de weg proberen vrij te maken voor wat er mag komen soms binnen, soms buiten buiten mijn grenzen en soms met wat twijfel . Wie weet tot later….


Hieronder kan je de originele channeling van ‘De poorten van het bewustzijn zijn open! vinden en downloaden als je wilt. 

Download
de poorten van bewustzijn zijn geopend.p
Adobe Acrobat document 93.4 KB

Dit is een verhaal opgeschreven vanuit de ongeziene wereld over de nieuwe tijd.


 

Het universum is gul en overweldigend

 

 

Het was woensdag 26 nov. jl. De hele dag was ik al lekker bezig in de tuin na eerst een heerlijke mountainbiketocht  in het bos. De avond ervoor had ik een affirmatie gelezen in het boek ‘Je kunt je hart helen’ van Louise Hay en David Kessler. Het was het zinnetje; ‘Het universum is royaal en overvloedig’ die bij mij binnen kwam en zich vanzelf aanpaste in de zin ‘Het universum is gul en overweldigend’. Met deze zin was ik deze dag begonnen om de dag en ‘de rest van mijn leven’ een mooie draai te gaan geven.

 

Het was heerlijk en toch voelde ik dat er nog meer was. Ik had de hele dag al een bepaalde druk rond mijn hoofd. Meestal betekent dit dat mijn gidsen graag wat met me willen delen, iets wat ik afgelopen jaren wel heb geleerd om naar te voelen en te luisteren. Maar ik was zo lekker bezig met het maken van een nieuw aardbeienveld in de tuin, dat ik eigenlijk niet wilde luisteren. Het begon te miezeren en donker te worden. Net of ik niet anders meer kon kiezen, ging ik toch maar naar binnen om te gaan schrijven.

 

Na een korte inleiding vanuit mijn schrijfmaatjes kwam er iets heel moois op papier te staan. Ze maakte me deelgenoot van het feit dat op 26 november alle poorten van het bewustzijn zijn geopend.

 

‘De poorten van het bewustzijn zijn open!

 

De poorten van bewustzijn zijn geopend. Alle poorten zijn nu open om de verbinding te gaan maken met de wereld.  Dit heeft grote gevolgen voor de aarde en de mens, niet om van te schrikken maar om juist blij van te worden. De poorten van het bewustzijn zijn geopend, omdat het tijd is vanuit het universum de mens bij de hand te nemen in zijn bewustzijn.

 

Er zijn al veel symptomen langsgekomen de laatste tijd, het mooiste voorbeeld is wel de vrijheid voelen om te lachen, te delen, te omarmen, te zijn, te praten en te schreeuwen van uit je hart. Steeds meer mensen worden bewust van hun stem die kan spreken vanuit het hart de wereld in. Het eigen geluid dat zolang doof was en onhoorbaar voor de ander was, kan nu weer gehoord worden.

 

Nu de poorten open zijn is de mogelijkheid om alles te zijn volledig op de wereld gekomen. De begrenzing was veilig en had ook wel iets vertrouwds, maar gaf uiteindelijk ook duidelijk zijn te kort weer. Want verder dan de grens was er weinig mogelijk. En hier in schuilt nu het grootste verschil. De begrenzing is eraf en alles is nu mogelijk. Alleen je eigen grenzen zullen het nog belemmeren. Het universum is royaal en overvloedig is één geworden met de aarde. Of liever andersom gezegd, eindelijk is de aarde met alles en iedereen gestapt in de onbegrensde gulle en overvloedige wereld van het universum.

 

Een traan kan vanaf nu een traan zijn als nooit te voren, evenals een lach, een woord, een schittering, een hand, een gedachte. Ja, alles mag en kan vanuit dit perspectief bekeken, geleefd en gevoeld worden. Nu zal het alleen niet meer begrensd zijn door het universum, maar alleen nog door de begrenzingen die de aarde, de wereld en de mensen zelf hebben neergelegd.

 

Begin daar eerst mee. Begin bij het bewust worden van de eigen grenzen. Want daarin ligt alles nu verborgen, verstopt en verdoezeld. Als alles open ligt en alles in bewustzijn mogelijk is, is het ook mogelijk om daar mee contact te maken. Door dat bewust te worden, te voelen en daardoor te weten dat jij het ook kan zijn die daar deel vanuit kan maken. Dat te beseffen, te voelen weet je waar jouw begrenzingen liggen en kan je aanvoelen of het nodig is om die in stand te houden of op te heffen en daarna in het totale bewustzijn te stappen zonder begrenzingen.’

 

Nadat ik deze woorden had opgeschreven, werd ik zo warm van binnen. Het kleine zinnetje dat ik de hele dag al in mijn hoofd had, kreeg een nog sterkere landing voor me.

 

Ja, het universum is gul en overweldigend niet alleen voor mij, maar ook voor ieder ander op deze mooie aarde als waardevol onderdeel van het universum.

 


Worstel en kom boven

 


Hoe zou het toch zijn om echt  ’boven’ te zijn?


Ach, wat een vraag terwijl mijn aandacht nog zo nodig is voor andere dingen die in en om me heen gebeuren. In beweging, altijd maar in beweging zijn. Zelfs terwijl ik de laatste tijd toch redelijk het gevoel heb gehad dat ik stilstond. Altijd was er beweging om en in mezelf. Elke dag kon en kan ik vullen van s’morgens vroeg tot s’avonds laat. Wat mij doet stoppen met bewegen is mijn eigen overweging of het goed voelt om door te gaan of niet. Want na elke dag komt er vanzelf weer een volgende dag die gevuld mag worden.


Jaren geleden had ik dit als worstelen betiteld. Had veel meer het gevoel dat het moest. Net of er achter mij steeds iemand stond toe te kijken of ik het wel goed deed en wel opschoot, want er was nog veel meer te doen.


Als ik nu om me heen kijk zie ik nog veel mensen worstelen en vooral vinden dat het moet gebeuren. Toch begint de groep van mensen die langzaam boven beginnen te komen ook groter te worden. Is dan het worstelen steeds iets meer van vroeger? Om daar voor iedereen antwoord op te geven kan ik niet, maar blij word ik er wel van.


Waarom worstelt de mens dan zo? Het lijkt er haast op dat er zoveel aanhangt net of dat dat je leven geeft en niks anders. En dan om uit het worstelen te komen wordt het omgeven door een zwaarte dat het worstelen blijft.


Maar kijk eens dan om je heen, naar de zon, de natuur, naar de mensen om je heen die je echt kunnen zien. Wat zie je dan werkelijk? Is het de zwaarte van je eigen worsteling of van een ander die je opvalt? Of valt je gewoon op dat de zon er elke dag is. net als die vogels, de blaadjes die vanzelf vallen in de herfst en je een glimlach kan ontvangen als je echt kijkt? Dat heeft niks met worstelen te maken, maar met gewoon kijken wat er is, in plaats van iets vinden, moeten en oordelen.


Worstel en kom boven en zie het licht, de schoonheid en liefde, zou nog mooier zijn. Met dan wel de aantekening erbij dat je zelfs tijdens het worstelen om je heen kan kijken en wel de schoonheid kan zien, het licht kan voelen en de liefde kan ontvangen. Want daar hoef je niet op te wachten tot je boven bent.


Elke dag kan zich vullen met schoonheid, met beweging, met licht en liefde en ook met worstelingen. Het is gewoon aan jou de keus wat je wilt voelen, zien en ontvangen. De keus is aan jou en niemand anders. De mijne heb ik al een tijdje geleden gemaakt en elke dag geeft mij vrijheid. Omdat ik steeds weer kan kiezen wat ik wil ontvangen en hoe ik wil bewegen, elke dag weer.